Mij alleen niet verwijten als je er spectakulair dik van wordt





Door 1x per circa 21 dagen (afhankelijk van uw voedingspakket en mondhygiëne) met GDP te spoelen hoeft U zich geen zorgen te maken over de gevolgen van teruggetrokken tandvlees.
Ook de hierbij vaak voorkomende Gingivitis zal uitblijven
of indien aanwezig spoedig verdwijnen.
Uitleg hierover volgt binnenkort.



Dus rustig laten zitten voor wat het is zoals op de foto's is te zien.












This is likely  not what we wished for.
What can it be?
1 Dentist hooked on the drill.
2 Error of judgment.
3 Code of practice or
4 Financial inducement.
5 This can only be conceived  in the delirious dream of a disordered brain.
None of the above.
The dentists gave an all-out effort to contain rampant dental decay according the standards of the fifties and sixties.
So be sweet on your teeth, because It's obvious bacteria are  accomplished teeth molesters.
Don't exude  despondency and don't vest oral bacteria  with power.
In  the near future we will explain how to put an end to these dental woes.



Superfilling:
This is typically what we should avoid.
As a consequence of extensive drilling , this molar has lost a great deal of its mechanical strength and runs in this respect  an increased risk to become cracked or wrecked beyond repair.
Why should we punish so harsh  these one by one wonderful dental elements given us by mother nature.
We can do so much better to prevent this
kind of damage.
Drilling as a means to fight dental decay is but all too often an insurance for  prohibitive costly complications in  future.
By treating  the symptoms rather than the cause dental decay will only end when there are no teeth left.
Don't gamble with your teeth and take the appropriate measures against this otherwise relentless infectious disease.





Dentale thermodynamica

Cariës en corrosieve gebitsslijtage is als  een chemisch proces te beschouwen. Alle chemische processen zijn onderworpen aan de wetten van de chemische thermodynamica. Ook als de reactie kinetiek in eerste instantie aan andere reactieproducten de voorkeur geeft. Aan de hand van een thermodynamische berekening, kunnen we getalsmatig inzicht verkrijgen, waar het evenwicht van een chemische reactie ligt. Onder voorbehoud dat de veronderstelde reactie mogelijk is.Om een indruk te geven waar het om gaat zal eerst een triviaal voorbeeld gegeven worden dat verband houdt met koolmonoxide vergiftiging.Normaal gesproken ademen we de omgevingslucht in waarvan de zuurstof zich aan het hemoglobine bindt volgens de reactievergelijking:

Hiervoor geldt een evenwichts constante:

Bevindt zich een bepaald percentage koolmonoxide in de lucht , dan zal het koolmonoxide een competitie aangaan met de zuurstof om de bindings-plaatsen van het hemoglobine.
Hiervoor geldt de reactie:

De evenwichtsconstante voor koolmonoxide binding is:

Voor de symbolen geldt:

Uit metingen is gebleken dat als 0.5%   t.o.v. van de in de lucht aanwezige zuurstof uit koolmonoxide bestaat.( dus ca. 0.1% t.o.v. de lucht) de helft van de hemoglobine bindingscapaciteit door koolmonoxide bezet wordt.
Delen we de evenwichtsvergelijkingen op elkaar:

en vullen we de concentraties koolmonoxide , zuurstof en hemoglobine in dan vinden we voor:

Aan de hand van de thermodynamische formule die het verband aangeeft van de vrije energie G en de evenwichtscnstante K:

volgt dat het vrije energie verschil tussen de preferente reactie van het hemoglobin met het koolmonoxide t.o.v. de zuurstof bedraagt :

Op zich is dit energieverschil niet zo groot, maar wel ruimschoots voldoende om reeds bij geringe
koolmonoxide concentraties (0,1% kan genoeg zijn) een fatale afloop te bewerkstelligen.
Vanuit thermodynamisch standpunt kan deze reactie energetisch verlopen.
Of de reactie daadwerkelijk zal plaatsvinden hangt nog van andere factoren af.
Van de koolmonoxide reactie met het hemoglobine weten we dat de reactie spontaan is zonder extra conditionering .

We gaan nu een soortgelijke berekening toepassen op de reactie van het tandglazuur i.c. het hydroxyApatiet (glazuur) met het melkzuur i.c. Lactaat.
We veronderstellen hierbij dat de carboxylgroep van het lactaat de Calciumionen
uit het hydroxyApatiet in oplossing brengen en bijgevolg de aanzet geeft
tot de desintegratie van het glazuur.

Hieraan kunnen we weer de evenwichtsvergelijking toevoegen:

       (vergelijking 1)

Hierin is:

    en

Voor deze reactie geldt een vrij energie verschil van:

We gaan nu m.b.v. GDP een laag (layer) rondom het glazuur leggen en herhalen de bovenstaande vergelijkingen met dien verstande dat we voor hydoxyApatiet resp hydroxyApatite-decayed

[Layer] en

substitueren.
We vinden nu:

Hiervoor geldt de evenwichtsvergelijking:

    vergelijking 2

Voor deze reactie geldt een vrij energie verschil van:

Het melkzuur ondergaat ook een vrije enthalpie verandering van:

De vrije enthalpie verandering van het melkzuur komt zowel in de vergelijking van het hydroxyApatiet  als bij de layer voor en omdat we van energiewaarde
verschillen tussen het hydroxyApatiet en de layer uitgaan komt deze waarde te vervallen.
Elk organisch zuur met een of meerdere carboxyl-groepen voldoet aan deze voorwaarde.Het glazuur zal met het melkzuur vanuit chemisch standpunt nauwelijks een reactie willen aangaan.
Was dit wel zo dan was het gebit binnen de kortste tijd door allerlei voedingszuren in oplossing gegaan.
Corrosieve slijtage is dus een slijtage die over jaren gaat. Toch moeten we hiertegen een
energiebarrière opwerpen, daar door ons huidige voedingspakket deze slijtage te excessief is geworden en het gebit anders voortijdig en onomkeerbaar versleten raakt.
Door middel van GDP gaan we op het gebit integraal een slijtvaste en zuurresistente laag aanbrengen.
In thermodynamische grootheden uitgedrukt wordt dit:

We kiezen hier voor een gemiddelde extra energiebarrière
aan de periferie van het glazuur van 100 kJoule/mol
Deze waarde kan aanzienlijk hoger gekozen worden maar om tweeërlei redenen zien we hiervan af.
1: In de praktijk blijkt deze waarde ruimschoots te voldoen aan de te behalen doelstellingen .
2: Uw gebit gaat aanvoelen alsof dit uit kogelvrijglas is geconstrueerd.
Dit is ongewenst , onnodig en overdreven .
Delen we de vergelijkingen 1 en 2 op elkaar dan krijgen we:

Invullen van de fysische constanten geeft::

Omgewerkt levert dit de formule:

In woorden zou dit betekenen dat de corrosieve slijtage met een factor 14E-18 keer verminderd is.
Let wel dit is een globale berekening, met een miljard keer reductie bv. kunnen we ook tevreden zijn.
Het gaat hierbij om een indruk te geven in welke orde van grootte gedacht mag worden.

Voor de berekening zijn enkele vereenvoudigingen ingevoerd.
De vrije enthalpie is opgebouwd uit de termen enthalpie en entropie volgens de vergelijking:

Voor de entropie-term verandering van het hydroxyApatiet geldt:

Voor de entropie-term verandering van de layer geldt:

Indien beide veranderingen in dezelfde orde van grootte zijn dan geldt:

en eveneens:

Dan kunnen we de benadering toepassen:

Wellicht is het interessant om enkele enthalpie waarden van verschillende  Apatieten nader te bekijken.

 

De enthalpie met de grootste negatieve waarde is het stabielst m.b.t. de erosieve gebitsslijtage.
Als in het hydroxyApatiet fluor geïncorporeerd is (dit kan alleen tijdens de groei) , geeft dit aan het glazuur een hoge mate van zuurvastheid.
D.m.v. fluoride toevoeging aan het leidingwater hoopt men dit te bereiken.
De narigheid is echter dat de fluor systemisch aan het lichaam wordt toegediend en slechts een klein gedeelte in het opgroeiend gebit terecht komt.
Deze voortgang komt de kwaliteit van de overige botstructuur niet ten goede.
Ook heeft teveel fluor een nadelige uitwerking op het lichaam en beïnvloedt het zelfs de leerprestaties nadelig.
Gelukkig heeft men in Nederland mede door de sterke inzet van actiegroepen van fluortoevoeging aan het drinkwater afgezien.
In de U.S.A. is voor een concentratie van ca. 1mg/liter leidingwater gekozen.
Op zich geen geringe waarde om de doelstellingen te kunnen bereiken.
Bekijken we de enthalpie waarde van het dichloroApatiet dan mogen bulimia patienten nog van geluk spreken anders zou het gebit door al dat maagzuur, nog veel sneller ten gronde gaan.